ZAPISZ SIĘ NA KURS! ZADZWOŃ (22) 125 51 04

Polecenia, zakazy i prośby w mowie zależnej

Mowa zależna (ang. reported speech) nie należy do najprostszych zagadnień gramatycznych w języku angielskim. Wymaga dobrej znajomości czasów oraz sporej dawki logicznego myślenia. Wyjątkiem są prośby, polecenia i zakazy. W tym przypadku stworzysz poprawne zdanie, nawet jeśli znasz jedynie Present Simple. Należy jednak pamiętać o konieczności dostosowania zaimków i określników miejsca oraz czasu. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziesz w naszym artykule “Mowa zależna - następstwo czasów”. 

 

Tworzenie poleceń i próśb w mowie zależnej

Polecenia i prośby wyrażane są w języku angielskim bezokolicznikiem poprzedzonym słówkiem to. Oznacza to, że czasownik nie odmienia się ani przez czas, ani przez osoby. Polecenia i prośby wprowadzamy jednym z następujących czasowników:

  • ask - prosić
  • beg - błagać
  • order - rozkazać
  • remind - przypominać
  • tell - kazać
  • urge - ponaglać
  • warn - ostrzegać
  • advise - doradzać

 

Przykłady tworzenia poleceń i próśb w mowie zależnej:

“Can you help me with my homework, please?”, asked me Alice. - “ Czy możesz pomóc mi z pracą domową, proszę?”, poprosiła mnie Alice. 

Alice asked me to help her with her homework. - Alice poprosiła mnie o pomoc z pracą domową. 

“Don’t leave me, Liz!”, begged Jim. - “Nie zostawiaj mnie, Liz!”, błagał Jim.

Jim begged Liz not to leave him. - Jim błagał Liz, żeby go nie zostawiała. 

“Open the books on page 45, children!”, said the teacher. - “Otwórzcie książki na stronie 45, dzieci!”, powiedział nauczyciel.

The teacher told the teacher to open the books on page 45. - Nauczyciel kazał dzieciom otworzyć książki na stronie 45.

“Answer the question, Ms White”, said the police officer. - “Proszę odpowiedzieć na pytanie, pani White”, powiedział policjanta` .

The police officer urged Ms White to answer the question. - Policjant ponaglił panią White, aby odpowiedziała na pytanie. 

 

Tworzenie zakazów w mowie zależnej

Zakazy w mowie zależnej tworzymy za pomocą bezokolicznika poprzedzonego not to. Wykorzystujemy te same czasowniki wprowadzające (ang. reporting verbs), co w przypadku poleceń i próśb. 

 

Oto kilka przykładów zakazów w mowie zależnej:

“Don’t open that door”, warned me Peter. - “Nie otwieraj tych drzwi”, ostrzegł mnie Peter.

Peter warned me not to open that door. - Peter ostrzegł mnie przed otwieraniem tych drzwi. 

“Don’t get off your horses!”, said the king to his knights. - “Nie schodźcie z koni!”, powiedział król do swoich rycerzy.

The king ordered the knights not to get off their horses. - Król rozkazał swoim rycerzom nie schodzić z koni. 

“Don’t leave the window open at night”, said John. - “Nie zostawiaj okna otwartego w nocy”, powiedział John.

John reminded me not to leave the window open at night. - John przypomniał mi, żeby nie zostawiać okna otwartego w nocy. 

 

Szczególnym przypadkiem jest czasownik forbid (pl. zabraniać), po którym używamy jedynie to, bez not:

“Don’t eat chocolate before dinner!”, said the nanny to the boy. - “Nie jedz czekolady przed obiadem”, powiedziała niania do chłopca.

The nanny forbade the boy to eat chocolate before dinner. - Niania zabroniła chłopcu jeść czekoladę przed obiadem. 

 

Więcej o mowie zależnej przeczytasz w osobnych artykułach na naszej stronie, poświęconych poszczególnym zagadnieniom. Znajdziesz też przydatne informacje o innych strukturach gramatycznych. Poszerzaj i systematyzuj swoją wiedzę ze Speak Up!

 

<< Mowa zależna w języku angielskim

 

 

Masz pytania? Zostaw swój kontakt, oddzwonimy.