Kiedy używamy Present Continuous? Ten czas kojarzy się przede wszystkim z czynnościami wykonywanymi właśnie teraz, ale jego zastosowanie jest znacznie szersze. Present Continuous wykorzystujemy również do opisywania sytuacji tymczasowych, zmian, ustalonych planów na przyszłość oraz niektórych powtarzających się zachowań. Zobacz, jak tworzyć zdania, pytania i przeczenia oraz czym Present Continuous różni się od Present Simple.
Present Continuous, nazywany również Present Progressive, to jeden z podstawowych czasów teraźniejszych w języku angielskim. Jego konstrukcja jest prosta, ale warto pamiętać, że nie służy wyłącznie do mówienia o tym, co dzieje się dokładnie w chwili wypowiedzi.
Najważniejsze zastosowania Present Continuous to:
Jeśli potrzebujesz pełnego omówienia tego czasu, zobacz także: Present Continuous. Budowa, zastosowanie i przykłady.
Najbardziej charakterystyczne zastosowanie Present Continuous to opisywanie czynności, które odbywają się w momencie mówienia.
I'm watching TV now.
Oglądam teraz telewizję.
She is talking to her teacher.
Ona rozmawia ze swoim nauczycielem.
They are having dinner.
Oni jedzą kolację.
W takich zdaniach często pojawiają się określenia takie jak now, right now czy at the moment, ale ich obecność nie jest konieczna, jeśli sytuacja jasno wynika z kontekstu.
Czynność nie musi odbywać się dokładnie w chwili wypowiadania zdania. Present Continuous może opisywać coś, co dzieje się w obecnym okresie.
Wyobraź sobie, że remontujesz mieszkanie. Podczas rozmowy z przyjacielem siedzisz w kawiarni, więc w tym momencie nie malujesz ścian. Możesz jednak powiedzieć:
We're renovating our flat.
Remontujemy mieszkanie.
Podobnie:
I'm reading a really interesting book at the moment.
Czytam obecnie bardzo ciekawą książkę.
Nie oznacza to, że trzymasz książkę w ręku dokładnie w momencie wypowiadania tego zdania.
Present Continuous często opisuje sytuacje, które postrzegamy jako tymczasowe, a nie stałe.
I'm working from home this month.
W tym miesiącu pracuję z domu.
She's staying with her parents for a few weeks.
Przez kilka tygodni mieszka u rodziców.
To ważna różnica między Present Continuous a Present Simple. Present Simple częściej opisuje zwyczaje, fakty i sytuacje postrzegane jako stałe.
Present Continuous wykorzystujemy również do mówienia o sytuacjach, które stopniowo się zmieniają lub rozwijają.
The weather is getting warmer.
Robi się coraz cieplej.
Your English is improving.
Twój angielski się poprawia.
More people are working remotely.
Coraz więcej osób pracuje zdalnie.
W takich przykładach najważniejszy jest proces zmiany, a nie pojedyncza czynność wykonywana właśnie teraz.
Present Continuous może odnosić się również do przyszłości. Używamy go szczególnie wtedy, gdy mówimy o planie lub ustaleniu, które jest już w pewien sposób zorganizowane.
I'm meeting Anna tomorrow at 6.
Spotykam się jutro z Anną o 18.
We're flying to London next Friday.
W przyszły piątek lecimy do Londynu.
I'm seeing my dentist on Monday.
W poniedziałek mam wizytę u dentysty.
Nie chodzi więc wyłącznie o to, czy wydarzenie nastąpi za dzień, tydzień czy miesiąc. Ważniejsze jest to, że traktujemy je jako ustalony plan.
Obie konstrukcje mogą dotyczyć przyszłości, ale nie zawsze znaczą dokładnie to samo.
I'm going to visit London this year.
Mam zamiar odwiedzić Londyn w tym roku.
I'm flying to London on Friday.
W piątek lecę do Londynu.
Going to często wskazuje na zamiar lub wcześniej podjęty plan. Present Continuous jest szczególnie naturalny wtedy, gdy mówimy o konkretnym ustaleniu.
Present Continuous może opisywać również czynności powtarzające się. W takim użyciu często pojawiają się słowa takie jak always lub constantly.
You're always losing your keys!
Ciągle gubisz klucze!
He's always complaining.
On ciągle narzeka.
Taka konstrukcja często wyraża emocjonalny stosunek mówiącego do powtarzającego się zachowania. Może oznaczać irytację lub krytykę, ale w odpowiednim kontekście może również wyrażać inne emocje.
Present Continuous tworzymy za pomocą odpowiedniej formy czasownika to be oraz czasownika głównego z końcówką -ing.
Formy czasownika to be:
W zdaniu twierdzącym po podmiocie stawiamy odpowiednią formę to be, a następnie czasownik z końcówką -ing.
I'm reading a book.
Czytam książkę.
Jack is waiting for us.
Jack na nas czeka.
They are studying English.
Oni uczą się angielskiego.
Przeczenie tworzymy przez dodanie not po czasowniku to be.
I'm not sleeping.
Nie śpię.
Jack isn't coming with us.
Jack nie idzie z nami.
They aren't working at the moment.
Oni w tej chwili nie pracują.
Pytanie tworzymy przez zamianę miejscami podmiotu i formy czasownika to be.
Are you listening?
Czy słuchasz?
Is she working today?
Czy ona dzisiaj pracuje?
What are you reading?
Co czytasz?
Where are they going?
Dokąd oni idą?
W większości przypadków wystarczy dodać do czasownika końcówkę -ing:
Istnieją jednak również zmiany w pisowni.
W wielu czasownikach usuwamy końcowe -e:
W niektórych krótkich czasownikach podwajamy ostatnią spółgłoskę:
Końcówkę -ie zmieniamy na -y:
Niektóre czasowniki opisują przede wszystkim stan, opinię, uczucie, posiadanie lub percepcję. Nazywamy je czasownikami statycznymi, czyli stative verbs.
Zwykle nie używamy ich w formach Continuous. Należą do nich między innymi:
believe, belong, know, like, love, mean, need, own, prefer, remember, understand, want, wish.
Dlatego powiemy:
I understand you.
a nie:
I am understanding you.
Nie jest to jednak zasada typu „ten czasownik nigdy nie występuje w Continuous”. Niektóre czasowniki mogą mieć zarówno znaczenie statyczne, jak i dynamiczne.
Znaczenie czasownika ma tutaj kluczowe znaczenie.
Gdy think oznacza opinię:
I think you're right.
Myślę, że masz rację.
Gdy oznacza proces zastanawiania się:
I'm thinking about changing my job.
Zastanawiam się nad zmianą pracy.
Gdy have oznacza posiadanie:
I have a new computer.
Gdy opisuje czynność:
I'm having lunch.
Jem lunch.
Gdy opisujemy smak:
The soup tastes great.
Zupa świetnie smakuje.
Gdy ktoś próbuje potrawy:
The chef is tasting the soup.
Kucharz próbuje zupy.
Present Continuous z czasownikiem be może opisywać czyjeś tymczasowe zachowanie:
You're being very impatient today.
Dzisiaj zachowujesz się bardzo niecierpliwie.
Nie oznacza to, że dana osoba zawsze jest niecierpliwa. Mówimy o jej zachowaniu w konkretnej sytuacji.
To jedno z najczęstszych pytań podczas nauki angielskich czasów.
W dużym uproszczeniu:
Porównaj:
I work from home.
Pracuję z domu. To moja zwykła sytuacja.
I'm working from home this week.
W tym tygodniu pracuję z domu. To sytuacja tymczasowa.
She lives in London.
Ona mieszka w Londynie.
She's living with her sister at the moment.
Obecnie mieszka u swojej siostry.
Poprawnie: She is working.
Nie: She working.
Poprawnie: They are playing.
Nie: They are play.
Poprawnie: I know the answer.
Nie: I am knowing the answer.
Present Continuous dobrze sprawdza się przy ustaleniach i zorganizowanych planach. Nie używamy go jednak automatycznie do każdej wypowiedzi dotyczącej przyszłości.
Na przykład przy przewidywaniu pogody naturalniejsze będzie:
It's going to rain.
a nie:
It's raining tomorrow.
Present Continuous tworzymy za pomocą am, is lub are oraz czasownika z końcówką -ing.
Używamy go przede wszystkim do opisywania:
Jeśli uczysz się kolejnych czasów i konstrukcji, zajrzyj również do naszej sekcji gramatyka angielska, gdzie znajdziesz wyjaśnienia i przykłady innych zagadnień.